Eve dönmekten ibarettir hayat

Yola düşenin halinden anca yolda olanlar anlarmış

Bu demek değildir ki yolda olmanın asfalt sıcaklığını ayak tabanında hissetmek. 

Tabanlardan ziyade iç kaburgamın yanıp yapıp tekrar var olduğuna cok defa şahitlik yaptı bu beden. Ama artık eskisi gibi gülemiyorum. Kahkaha atmam sahteleşti. Öte yandan ciğerime sığmayan olaylar yaşandı diğer yöne bakınca da etrafım sankii yaprak edasıyla bıçak üzerinde yaşıyorlar. Gidecekler mi korkusu yaşadım belli bir süre sonra dedim ki vera bırak hayatta böyledir zaten. Bazen senin bile gücüne ihtiyaç duyar o ağaç ağacı gövdesinden tutup silkelemeyi öğretti yaşam bana.

Tüm gücümle gökyüzüne bakıp sanki yarın yok olacak gibi ebedi olan evime gidecekmişim gibi yaşıyorum zira içim kırgın ve yorgun saçımdan tutunda kaburga kemiğime kadar kırılmış hissediyorum..

Büyümem sandığım her noktaya tek tek atış yaptım. O döşemelerin üzerine bağdaş kurup oturdum. Artık şunu yapamam da demiyorum yapıyorum ve yapmaya da devam edeceğim çünkü ben sürecin bir parçasıyım yolum baki ayaklarım o asfalt sıcaklığın da yanacak köz olacak. İşte o zaman anlayacağım ki saçlarım beyazlamış göz kenarımda salıncak kurulabilecek kadar derinlik yaşanmışlıkların acısıyla var olmuş koca bir hayat..

Ama ben şunu cok iyi anladım kim eve dönmekten ibarettir hayat..

Ev dediğim baki olan evimiz 

Şimdi değil belki ama elbet Bir gün benimde başımda fesleğen boy gösterecek..

O yüzdendir ki evime dönme vaktimi bekliyor oluşum 

Haa birde kırılmaz insanlar değiliz biliyorum ama kimseyi kırmayın ne demiştik eve dönmekten ibarettir hayat. Evimize dönünce güzel uyuyalım..

Ben eminim ki güzel bir uyku çekeceğim ziyadesiyle korktum bu dünya'dan