Çocukluğum ellerinden öper

-
Hayatın bir başı bir ortası bîrde sonu varmış..
Neresinden tutarsanız tutun o hayat sizin elinizde kurtulup bahçe bahçe gezinmiş. Kaçmış kurtulmuş elinizden hayat.
Hayatın başında Sevilmeyip daima sevgi aşılamışım. Kendi içime dönünce insanlar bu sefer değişti cümlelerini üzerime dağ gibi bırakmayı tercih etti..
Değişmedim büyüdüm yarını olamayan şeylere sarıldım. Herkesin aaa dediği yerde olur olabilir olmalı cümlelerini arka arkaya kurdum 
Kim atdıysa düşüncesini ben kucakladım. 
Gittim geldim ama hâlâ ölmedim ölemedim taşıdığım canla yeni tanıştım. Onu seviyor kucaklıyor herkes gitse bile sımsıkı sanıyorum onu. İnsanlar gider eşyalar eskir yolun sonu çiçekli bahçeler değildir. 
Şu yaşıma geldim öğrendiğim tek cümle şuydu 
Benden giden geri dönmesin dönmemeli benim limanıma iyi gelmeyecek o gemiyi ben çoktan yaktım içten içe. Tamamen alev almasını bekleyecek ne gücüm var nede vaktim 
Ölüm kirpik ucumda salıncak kurup sallanıyorken ve ben buna dokunuyor hissediyorsam. Diğer bütünü kalmış şeyler sizlerin olsun 
Ben artık insanlar için değil kendim için sevgi taşıyorum yüreğimde..
Asla yapmam dediğim şeyleri yaptım ben bu hafta ölü bedenin karşısına geçip uzun uzun izledim onu.. 
Yüzünü ellerini gitmişliğini bu dünya ya sadece bedenini bırakışını. 
Ölmüştü fakat ben tüm korkumu hiçe sayıp izledim onu 
89 yaşında bu dünya'yı bırakmak nasıldı diye sormak istedim soramadım. Kendi benliği hariç herkesi unutmuştu..
Ben onu bebeğimmiş gibi banyo yaptırırken öyle severdim ki sanki o beni hiç sevmemiş gibiydi.. 
O beni 4 yaşımda sevmezken ben onu 89 yaşında bebek gibi severdim. Kokulu şampuanlarla yıkardım. 
Ben onu hep ellerimi öperken Kurban olurum sana demesiyle hatırlamak isterdim ama olmadı 
Gördüm bedenini..
Ağladım mı bilmiyorum sanırım ağlamadım çocukluğum geldi aklıma sokaklarda yapayalnız büyüdüğüm acıktığım zaman yanına gidince beni kovuşları.. Beni hiç sevmemiş olması geldi
Hem çocukluğuma üzülüp onun gidiyor olmasına yerim kalmadı üzülemedim. Yapamadım onu sarıp sarmalerken bile affetmedim.. 
Sen benim çocukluğuma öpücük kondurmadın ama ben senin ellerinden defalarca kez öptüm..
Emeğin yoktu ama olaki olduysa çocukluğum emeğinden minnet diler..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Cam çiçeğim 🥀

-
Resim
Ben bu akşamların hep sabahı vardır diye uyanırım. Bilemezsin renksiz hayatın bir gün cam kenarından sana el sallar. Aylarca suyunu döktüğün çiçeğin sana göz kırpar o an o kadar sevinirsin ki emeğinin karşılığı sadece çiçektir halbuki  Sen benim cam çiçeğimdin her gün bakmaktan bıkmayacağım cam çiçeğim..  Ne oldu biliyor musun ben bir anda büyüdüm biliyor musun bazen saçımı severdin ben uyurken o saçlarım bem beyaz oldu Seni elbette unutmadım unutamadım çünkü sen benim koşulsuz sevgimdin başıma ne gelirse gelse cözenimdin. Benim dağlarımın çiçekleri de soldu   Gün yüzü görmemiş çiçeğim benim koşulsuz koşuşlarım sen beni kalbinden doğurdun nasıl unuturum unutamammm  Kimseye ah etmedim ama beni senden ayıran feleğe sitem ediyorum. Gidecek başka kapım olmadığını  öğreten feleğe.. Bağarmıştım ya hani sen bensiz nereye gidiyorsun diye ahh işte cam çiçeğim sen bensiz gittin..  En çokta hasta olduğum zamanlarda özlüyorum seni bana ciğerden yanan Bi tek sen va...
Devamı

Su sızacak yerini bulur

-
Resim
Dudağının iki kenarında bir hüzün taşımalı insan. İki parmağının arasında ki kalem eksik olmamalı hüznünü konuşamayan insanlar yazmayı tercih ederler. O yüzden aşk şiirleri var o yüzden hudutsuz sevdalar filizlene bilmeyi öğrenmişlerdir.  Biz filizlenmenin kutsallığından faydalanmadan gidecek olmanın hüznünü taşımak zorundayız. Zira sevgi sevda kavramını neresinden tutarsak tutalım elde edemeyecek olmanın burukluğu var ciğerimizde. Ciğer dediysemde Kadıköy kedileri görse burnunu kıvırır. Üzdük kırdık yok ettik üstelik bunu orta Yaşın en başında yaptık. Ondandır belki sizin sikindirik aşk caddelerinden geçemiyor olmamız. Orta yaşımın orta göbeğinde olmama rağmen el ele gezen sevgi yumağı insanlara bakıp iç geçirmem. Geçiremem çünkü ben o trene binmeye kendi ayaklarımla geri geri adımlar atarak Red ettim. İşte orada anladım ben ne kadar taşaklı ruhum olduğunu. Ciğerimi çamaşır suyuna yatırmayı göze almış birisinin insanların özenle baktığı iki kişilik yokuşlu yollarına izzetle özenme...
Devamı

Ateş

-
Resim
Yanmanın eşiğine değil de sanki beşiğine düşmüş gibiyim. Bu nasil bir iç sancı bilmiyorum tek bildiğim şu ardıç ağacıyım ve gerçekten içten içe yanıyorum. Kendimi değersiz yargısız boş bir kitap gibi hissediyorum. İyi olacak mıyım bilmiyorum yarın için plan yapmıyorum yapamıyorum çünkü ben hayata 5 parmağımla tutunmayı bıraktım diğer 5 parmağım kırık zaten.. Sayısız sigara içmeye başladım karanlıktan korkarken karanlığın içine bağdaş kurmayı başardım. Nasıl olurda böyle olur anlam veremeyen de kendime kurduğum ilk cümle şu oldu ... Ateşle tanıştın tanışmak zorunda kaldın. Ama bu ateş o ateş değil yollarımın devamında güzel çiçekli yollar olacağına da inanmadım Gitmek mi kalmak mı dersin cümlesinin tam ortasında sigara yakıyorum şuan bilmiyorum inanın hiç birşey bilmiyorum Yudumladığım kahve fincanına uzun uzun bakıyorum sonra diyorum ya sonrası neredesin kiminle baş ediyorsun heyecanını bir kitabın arasında gül niyetine kurutamazsın diyorum. Sonrası yine o kuruyan g...
Devamı