Yazsana demiştin ya bana işte bunu en çok sen oku istiyorum..

Çocuktum..

Küçükken çocuk olamayan insanlar genelde büyüyünce çocukluğunu arar. Hemde delicesine arar bende öyle yapıp deliler gibi çocukluğumu aradım. Buldum sandım çocuktum anlayamadım..

Biliyor musunuz ben o çocuk halimle özür dilemeyi bırakın yalvarmayı bile becerdim. Belli bir süre acaba ayaklarına kapansam gelir mi demiştim keşke kapansaydım dediğim geceler benliğimi yaktım. Ama değişen birşey olmadı sizi sevmemiş birisi her türlü şekilde gidiyormuş 

Ben çocukmuşum bacağımdan yakalamış beni çocukluğumdan sevmiş..

Olmayan çocukluğu onunla tam ederim heveslerine teker teker kapılmışım.. o yolların hüznünü o kadar çok taşıdım ki bedenimde yolun ortasında diz çöküp haykırdıgımı...

Bunların hepsini omuzlarıma yük edip siktir olup gittin..

Şimdilerde olsa altında ki sandalye yi ilk ben çekerdim 

Ağız dolusu küfürler yağdırırdım üzerine..

İnsanın sevgisi çalınır duygusu çalınır herseyi çalınır da ulan insanlığı mı nasıl çaldın?? 

Nasıl becerdin bunu ama sen iyi becerirsin yüze yüze deniz kenarına çıkmayı..

Karanlık bir sokakta ışıksız kaldığın gün anlayacaksın beni bu hayatın yazısız kuralları vardır attığın top geri sekip seni bulduğunda anlayacaksın..

Çocukluğumdan vurdun beni bahçelerin bahar görmesin.. sen katilsin beni öldürdün 

Ayağına güller takılsın diyordum ya hep hah işte o kan gülleri olarak güncellendi..

Sevmeyi çoktan geçip sana nefret kusuyorum 

Hayat seni öyle bir yola soksun ki sokak lambası tam senin kafanın üzerinde patlasın.. 

İşte o zaman sigaramı yakıp sinsice güleceğim..

Ben sana yalvardım ama sen bana bir hayat borçlusun bedenini ortaya koysan fitleşemeyiz..

Hayat ya bu benim acım sekip seni bulsun 

Hoşcakal sevgilim beni çocukluğumdan kurtardığın için ben artık büyüdüm.....