Ev misin evli misin

Ev misin evli misin..

Bu sıralar aklımı sürekli bu karma karışık düşünceler kaplıyor birine ev olmak mı sahiden evli olmak mı? Bazı kadınlar doğuştan anaç doğarlar bu hayatının belirli dönemlerinde belli olur özellikle çocukluk döneminde hele ki ondan küçük kardeşi varsa kesinlikle anaç olmak zorunluluğu biner benliğine. Benim böyle sorumluluğum hiç olmadı bırakın anaç ruhu olmayı bir adamla aynı evi paylaşmak düşüncesi çocuk yaşlardan beri korkutur beni zira ben barbarca yaşamayı daha çok seviyorum. Kimse olmasa bile kendi sesimle hayatımı devamlı kılabilecek bir güce sahibim. 

Hayatımda bir kez acaba o adamla ev olabilir miyiz dediğim de evet o adamla ev olabilirim demiştim ziyadesiyle o benim hem evim hem evli olduğum hayat arkadaşım olacaktı. Hayat işte bazen istediği şeyler insanın önünden çekilir ve içinde kalır herşey. Benimde o şekilde gerçekleşti kursağımda kalmıştı onun sevgisi...

Neden evlenmiyorsun diyen insanlar çıkıyor karşıma aaa bu yaşına kadar hiç evlenmedin mi diyenlerle doldu çevrem.. baylar bayanlar evlilik sizin sandığınız gibi bir oyuncak halkası değildir. Evlilik derin dondurucuya fasulye istiflemekte değildir.. benim aynam olmalı karşımda ki insan. Birbirimizi tamamlayacak bütün olacağız. Sevişirken değil de bakışırken bile doyacağız birbirimize.. 

Hayatı sadece beraber paylaşırken hayatımızın belli noktasın da evimizde kurduğumuz odalara dağılıp kendimize yaşam alanı kuracağız.. kimse göt göte bir yaşam sürmek istemez isteyemez insanız hergün aynı mutluluk salkımıyla gezmeyeceğiz.. 

Yaşım ilerledikçe ne bir ev olasım var nede evli. Yaşadığımız çağ o kadar iğrenç bir dönem ki  artık hayatıma pay verecek yer bırakmak istemiyorum yaa giderse yaa gitmezse yaa olursa ya olmazsa bunları düşünmek yerine tamamen bekar kalmak tercihlerim arasında.. 

Flört ettiğim insanlardan bile köşe buçak kaçıyorum ben kimsenin beni sevmesine zerre fırsat tanımıyorum.. 

Neden böylesin sorusu almak dâhi istemiyorum. Bu benim öz benliğim ve her koşulda öz benliğimle yoğun yaşayan benim onun kırılıp incinmesine zerrece izin vermem.. ben birkez düşerim kalkmanın ne kadar iğrenç bir his olduğunu yalnızca ben bildiğim için tekrar düşmek istemem.. 

Sevgi bencilliktir. 

Anaç biri olmadım dedim ya gerçekten olamadım bir bebeğim olsun demedim mesela. Benden ne çıkacak diye meraklanmadım. Bebek işte ya bana ya babaya benzeyecek alfa değil ya sonuçta bebek.. ama anne olanlara müthiş saygım var mesela kardeşim. O muhteşem bir anne çocuğuna öyle bir bakıyor ki bazen uzunca onları izliyorum.. huzurlu gibiler oldukça huzurlu annecimm diye boynuna sarılıveriyor annesinin bunun bile kat ve kat huzuru olur.. 

Yalnız ölmek mi dersin abidin fazlasıyla yalnız ölmek. Benden ne ev olur nede evli yanlış döneme denk gelmiş bir insanım tuhaf oldukça realist ve sizin saçma sapan sevginize ayıracak zamanı olmayan biriyim.. 

50. Yaşını Kadıköy de kutlayan bir nine olur mu hiç olacak evet benim en büyük arzum kendime sarılmışken tekrar bırakmamaktır..

Unutmayın ev olmak yalnızca ev olmak değildir içinde huzur kokmuyorsa sırt dönmeyin duvarlara insanlara duvar örmeyi deneyin.. 

Ölene dek bekarım yaşasın yalnızlık yersen...